موراکامی: نباید به خاطرهی قربانیان هیروشیما خیانت میکردیم
بیشتر چهرههای معروف هنری ژاپن در سه ماه گذشته عقایدشان را دربارهی فاجعهای که در یازدهم مارچ رخ داد بیان کردند. انتقاد از وابستگی ژاپن به انرژی هستهای در این بحثها بارها تکرار شد. اما در این بین جای یک نفر کماکان خالی بود، یعنی معروفترین نویسندهی حال حاضر کشور: هاروکی موراکامی.
موروکامی اواخر پنجشنبه شب در بارسلون اسپانیا بود تا جایزهای بینالمللی را بگیرد ، این جایزه برای افرادیست که فعالیتهای آنها باعث کمک به “رشد فرهنگ، علم و ارزشهای انسانی در سراسر جهان” میشود.
او بعد از گرفتن جایزه، در سخنرانی مراسم کاملا رک و راست عقایدش را شرح میدهد، و از فاجعهی هستهای فوکوشیما به عنوان دومین انفجار فاجعهباری یاد میکند که بعد از بمباران اتمی ژاپن در جنگ جهانی دوم اتفاق میافتد. در حالی که معتقد است این انفجار را خودمان به خودمان تحمیل کریم، اتفاقی که هرگز نباید دوباره برای ژاپن تکرار میشد.
حادثه در نیروگاه هستهای فوکوشیما دومین تجربه خسارتبار بزرگی است که مردم ژاپن آن را تجربه میکنند، موروکامی میگوید اینبار بمبی درکار نبود که بر سرمان فرود آید بلکه اشتباهی بود که خودمان با دست خودمان مرتکب آن شدیم.
موروکامی که جایزهاش را به بنیاد امدادی توهوکو تقدیم میکند، از یک تروما و زخمی یاد میکند که در تجربهی تاریخی ژاپن وجود داشت، اما نادیده گرفته شد، موروکامی میگوید ژاپن نباید هیچوقت به سراغ انرژی هستهای میرفت.
او معتقد است اگر حالا هم فکر کنیم که انرژی هستهای به حاشیه رانده شده، خیالاتی شدهایم.
یک هفته بعد از فاجعه بود که دیگر نویسنده مطرح ژاپن کنزابورو اوئه برندهی جایزهی ادبی نوبل در مصاحبه با لوموند فرانسه گفت: ما نباید به خاطرهی قربانیان هیروشیما خیانت میکردیم.، حالا ما باید با عواقب استفاده از تکنولوژی هستهای روبرو شویم. مردم ژاپن، آنهایی که به این آتش سوختهاند، نباید هیچوقت به فکر استفاده از انرژی هستهای برای بهرهبرداری صنعتی باشند.
آنها نباید برای پیشرفت اقتصادی دست به دامن “شیوهای” میشدند که باعث تراژدی هیروشیما شده بود.
از موضوع انرژی هستهای و انتقادات موروکامی در سخنرانیش که بگذریم، او اعقادش به مردم ژاپن را تکرار میکند به توانایی آنها برای بازگشت به زندگی در سایهی بلاهای طبیعی به قدرت آنها برای بازسازی خرابیها و تولد دوبارهشان.
او میگوید ما نباید از رویاهامان بترسیم، ما باید با رویاهمان زندگی کنیم. چرا که آنها هستند که باعث میشوند ما گامهای جسورانهتری به جلو برداریم.
